Beelden en getuigenissen laten allebei een grote indruk na bij de mens, zo ook bij mezelf…
Als dertiger kon ik in een vrijwel onbezorgde tijd opgroeien. Maar met beide ouders, geboren in WO II, werd ik mij zeer bewust van de terreur en pijn van oorlog, hoe dit mensen voor het leven tekent, iets wat nooit wordt vergeten!
Ik ben dan ook terecht trots dat we de voorbije jaren in onze gemeente een officiële erfgoedcel konden oprichten. Eén voor één zijn het Kapellenaren die een passie bezitten voor ons sociaal- economisch verleden en bereid zijn hun vrije tijd op te offeren voor het behoud van ons cultureel erfgoed.
Vandaar ook het enorme succes van enkele grote projecten van de voorbije jaren waaronder de tentoonstelling “Drie kleine dorpen in een grote oorlog”.
Dit laatste project had een speciale invloed op onze inwoners. Iedereen praatte over de foto’s en men vond zelfs af en toe overleden familieleden terug. Materiaal waar men vaak het bestaan niet van wist.
Stilaan groeide dan ook de idee om deze tentoonstelling voor de volgende generaties vast te leggen zodat de informatie over deze (voor onze gemeente) zeer pijnlijke periode voor altijd kon worden bewaard.
Het resultaat is verbluffend, het boek laat je niet los en zal zeker heel wat inwoners en buitenstaanders beroeren.
Het succes van een mooie samenwerking tussen het gemeentebestuur, onze gemeentelijke cultuurdienst, het gemeenschapscentrum De Oude Pastorie en de leden van de erfgoedcel is hiermee bezegeld.
Ik hoop dat wij als gemeentebestuur nog heel wat jaren kunnen blijven samenwerken met al onze mensen van de erfgoedcel zodat onze geschiedenis en ons cultureel erfgoed voor altijd zorgvuldig kunnen worden bewaard.
Dat we onze kinderen op deze manier overtuigen van het belang van een goed verenigingsleven, toffe en sfeervolle buurten, verdraagzame burgers en een dynamische lokale gemeenschap, is toch wel het allermooiste dat we voor iedereen kunnen nalaten.
Ter info: boek verkrijgbaar in het gc “De Oude Pastorie”